TVJ 367- Ders ve hakikat ilişkisi üzerine
Belki de yıılar boyunca hakikat kavramı özellikle idealistler tarafından tartışıldı. Fakat bugüne kadar yaptığım tüm hakikat okumaları, parelelinde yükselen bir çizgiden bağımsız olmuştu. Bu ders vesilesiyle hakikat kavramının estetik, kurmaca gibi sistematik işleyişlerle ilişkisini deneyimleyebildim.
Ortalama bir belgesel izleyicisi olarak bugüne kadar bir belgesel için en değerli şeyin gerçek kavramı olduğunu düşünürdüm. Ne kadar yanıldığımı biraz geç fark etmiş oldum. Gerçek kavramı belgeselin inşası sırasında kesinlikle hammadede bulunmaması gereken bir kavram. Gerçekler bizi kör ve sağır edebilir. Daha kötüsü bunun farkında olmayabiliriz. Birbirimizden tamamen alakasız ve bağımsız olarak yarattığımız hakikatlarımız gerçeklerden çok daha değerli ve kıyasla çok daha vicdanlıdır. Hakikat olarak kabul ettiğiniz bir şeyi, vicdanen zaten onaylamış olursunuz. Fakat gerçekler her zaman her filtremizden geçer not alamaz. Belgesel bir görsel kurmaca olmasına rağmen estetik, hakikat kavramından daha az değerlidir. Ne göstereceğimizden daha önemli olan bir şey varsa kesinlikle nasıl göstereceğimizdir. Birikimlerimiz, deneyimlerimiz ve tecrübelerimiz. Hepsinin hakikat anlayışımızla ile eş bir anlamı vardır. Bu dersten sonra hayatımda yapacağım en köklü değişik galiba gerçekleri kabul etmeye kendimi eskisi kadar zorlamamak olacak. Hakikatlerim ve vicdanım benim için her zaman yeterli birer kaynak olacak. Belgeselin hayatımızla bu kadar ilişkili olmasının diğer sebebi, kurmacaya göre kıyasla dinamitlerinin daha sıkı döşenmiş olmasından kaynaklıdır. ''Aydınlanmış varlıkların en büyükleri her zamân insânı şaşırtan bir yalnızlık ve açıklıkta konuşmuşlardır. Hakîkatin doğası budur.'' Jidd Krishnamurti'nin bu sözüne referansla hakikatin çoğul ve doyum anlarında fark edilebilecek bir şey olmadığını düşünüyorum. Kendi hayatımızın bir parçasıyla birleştirmemiz gerekiyorsa sosyal medya hakikat aramak için doğru yer değil gibi geliyor. Daha iddialı konuşmak gerekiyorsa sosyal medya kullanımını aşırı yapan insanların artan benzerlik oranı sebebiyle, onlarla bile irtibatı kesmek gerekebilir. Kendi inşamızı tamamen kendi hakikatimiz üzerine yapmamız gerekiyor. En sağlıklı ve güvenilir yolun bu olduğunu düşünmeye başladım.
Tekrar belgesel ve hakikat ilişkisine dönecek olursak, Bize gösterilen her doğrunun aslında vicdanen uyumlu hissedeceğimiz bir şey olmadığını bilmemiz gerekiyor. Bu nedenle izlediğimiz her belgeselin gerçekliğini oranlamadan önce, bunun vicdanen bize olan uyumunu gözetlememiz gerekiyor. Her bir insanı dünya üzerinde gezen hakikat gibi görebiliriz. Bir tanesinin daha değerli veya romantik olduğunu iddia etmek aptallık olur. Fakat her birinin vicdan ile alakalı olması gerekiyor.
Ortalama bir belgesel izleyicisi olarak bugüne kadar bir belgesel için en değerli şeyin gerçek kavramı olduğunu düşünürdüm. Ne kadar yanıldığımı biraz geç fark etmiş oldum. Gerçek kavramı belgeselin inşası sırasında kesinlikle hammadede bulunmaması gereken bir kavram. Gerçekler bizi kör ve sağır edebilir. Daha kötüsü bunun farkında olmayabiliriz. Birbirimizden tamamen alakasız ve bağımsız olarak yarattığımız hakikatlarımız gerçeklerden çok daha değerli ve kıyasla çok daha vicdanlıdır. Hakikat olarak kabul ettiğiniz bir şeyi, vicdanen zaten onaylamış olursunuz. Fakat gerçekler her zaman her filtremizden geçer not alamaz. Belgesel bir görsel kurmaca olmasına rağmen estetik, hakikat kavramından daha az değerlidir. Ne göstereceğimizden daha önemli olan bir şey varsa kesinlikle nasıl göstereceğimizdir. Birikimlerimiz, deneyimlerimiz ve tecrübelerimiz. Hepsinin hakikat anlayışımızla ile eş bir anlamı vardır. Bu dersten sonra hayatımda yapacağım en köklü değişik galiba gerçekleri kabul etmeye kendimi eskisi kadar zorlamamak olacak. Hakikatlerim ve vicdanım benim için her zaman yeterli birer kaynak olacak. Belgeselin hayatımızla bu kadar ilişkili olmasının diğer sebebi, kurmacaya göre kıyasla dinamitlerinin daha sıkı döşenmiş olmasından kaynaklıdır. ''Aydınlanmış varlıkların en büyükleri her zamân insânı şaşırtan bir yalnızlık ve açıklıkta konuşmuşlardır. Hakîkatin doğası budur.'' Jidd Krishnamurti'nin bu sözüne referansla hakikatin çoğul ve doyum anlarında fark edilebilecek bir şey olmadığını düşünüyorum. Kendi hayatımızın bir parçasıyla birleştirmemiz gerekiyorsa sosyal medya hakikat aramak için doğru yer değil gibi geliyor. Daha iddialı konuşmak gerekiyorsa sosyal medya kullanımını aşırı yapan insanların artan benzerlik oranı sebebiyle, onlarla bile irtibatı kesmek gerekebilir. Kendi inşamızı tamamen kendi hakikatimiz üzerine yapmamız gerekiyor. En sağlıklı ve güvenilir yolun bu olduğunu düşünmeye başladım.
Tekrar belgesel ve hakikat ilişkisine dönecek olursak, Bize gösterilen her doğrunun aslında vicdanen uyumlu hissedeceğimiz bir şey olmadığını bilmemiz gerekiyor. Bu nedenle izlediğimiz her belgeselin gerçekliğini oranlamadan önce, bunun vicdanen bize olan uyumunu gözetlememiz gerekiyor. Her bir insanı dünya üzerinde gezen hakikat gibi görebiliriz. Bir tanesinin daha değerli veya romantik olduğunu iddia etmek aptallık olur. Fakat her birinin vicdan ile alakalı olması gerekiyor.
Yorumlar
Yorum Gönder