TVJ 367- Belgesel-Doğukan Seven

Ders değerlendirme 

Ali Osman ASLAN

11631056

Öğrencilik hayatım boyunca (şuana kadardan bahsediyorum elbette hayatım boyunca öğrenmeye devam edeceğim) derslerle aram öğrenciler ve öğretmenlerle arama kıyasla pek iyi olmamıştır. Öğrenmeyi sevmeme rağmen böyle bir durumda olduğumu fark ettim. İstediğim, sevdiğim bölümü kazandıktan sonra iki yeni şeyi daha fark ettim. Dersleri hala sevmediğimi fakat buna ek olarak uygulamalı dersleri sevdiğimi, daha somut işler yapabildiğim, kafamdakini projeye dökebildiğim dersleri sevdiğimi fark ettim. Bunun için tercihlerim genelde proje odaklı dersler oldu.

Aldığım bu derste de istediklerimi yapabilecek hatta çok merak ettiğim mokümanter tür üzerine çalışabileceğime inanıyordum. Fakat gel gelelim virüs belası sardı dünyanın her yerini ve bizler de evlere hapsolduk. Hareketlerimiz kısıtlandı, dört duvar arasında türlü projelerle yaratıcılığımızı zorladık ama yine de ruh halimizi çok fazla kontrol altında tutamadık. En azından kendim için bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Beynimde bir merkez beni sürekli olumsuz yerlere sürüklüyor. Bir fikir buluyorum keşke diyorum bu halde olmasak harekete geçebilsem diyorum. Sonra ister istemez amann derken buluyorum kendimi. Hiperaktif yapımdan mıdır yoksa son senemin son dönemini okulda değil de evde geçirmek zorunda kalmamdan mıdır bilemiyorum bir yerde sabit kalamıyorum. Bunun için de o yarasayı yiyen insanı her gün anıyorum defalarca.

 O kadar dolduk ki hepimiz birbirimizle konuşurken de tek konumuz bu oluyor bunun için bu tarz yazma ödevleri nedense benim günlüğümmüş gibi hissediyorum ve yazmaya başlayınca duramıyorum. Çok faydalı bir ödev oluyor benim açımdan ve bu süreçte uzaktan eğitim ancak bu şekilde gerçekleştirilebileceğine inanıyorum. Her hafta ders saatimizde çeşitli uygulamalar üzerinden toplanıp dersimizi devam ettirmeye çalışıyoruz. Bazı insanları yakından eğitmek zorken uzaktan eğitmeye çalışan sevgili hocalarımı da ayrı olarak kutluyorum çünkü bu süreci dersin sınırlarına çok fazla çıkmadan yönetiyorlar gerek verdikleri ödevlerle gerekse ders vaktindeki okuma çalışmalarıyla. Bunun için eğitimimim aksamamasını buruk bir sevinçle karşılıyorum.

 Bu yazı hem biraz içimdekileri dökmek hem de dersinizi dilim döndükçe yorumlayabilmek adına yazıyorum. Belki bizden tam olarak istediğiniz bu değil ama öğrencilerinizin ne hissettikleriyle daha çok ilgilenmeniz beni bu konuda biraz özgür hissettirdi açıkçası.

Bugünlere kadar elbette belgeseller hakkında bir bakış açım vardı. Hakikat ve gerçeğin aslında bu kadar aynı olmadığınıysa bu derste öğrendim. Gözle gördüğümüz şey gerçektir ama hakikat o gördüğümüzün altında yatan şeydir. Ve belgeselin kurmaca türe doğru gidişatını ben bu derste öğrendim. Bence de hakiki olan bir şey estetik bir biçimde anlatıldığı zaman istenileni verebilecektir ve öğretici bir durum filmi olacaktır.